رادیو SBC استرالیا- باز هم همان داستان تکراری؛ «اگر فلان تیم ببازد»، «اگر آن یکی مساوی کند»، «اگر نتایج به نفع ما رقم بخورد»… اما این بار هم شانس به کمک تیم ملی ایران نیامد. تیمی که با سه مساوی، حتی در جام جهانی ۴۸ تیمی و در شرایطی که ۳۲ تیم به مرحله حذفی صعود میکنند، نتوانست از گروهش بالا بیاید؛ آن هم در یکی از مناسبترین گروههایی که میتوانست آرزویش را داشته باشد.
اما آیا واقعاً مشکل فقط شانس بود؟ یا سالهاست که به جای روبهرو شدن با واقعیت، همه چیز را گردن قرعه، داوری، جدول و اما و اگرها میاندازیم؟
فوتبال فقط تاکتیک و آمادگی بدنی نیست؛ فوتبال، احساس، انگیزه و حمایت مردم هم هست. تیمی که نتواند دل مردمش را به دست بیاورد، سرمایهای را از دست داده که هیچ مربی و هیچ ستارهای نمیتواند جای آن را پر کند.
وقتی مردم یک کشور، در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ خود، تنها انتظار یک همدلی یا حمایت حداقلی از بازیکنان تیم ملیشان را داشتند، اما بخشی از این بازیکنان ترجیح دادند بهجای همدلی با مردم، در کنار ارکان حاکمیت بایستند و به تمجید و حمایت از آنها بپردازند، طبیعی است که فاصلهای عمیق میان تیم ملی و افکار عمومی شکل بگیرد. تیم ملی بدون پشتوانه مردم، فقط مجموعهای از بازیکنان است؛ نه نمادی از یک ملت. وقتی این پیوند از بین برود، نباید انتظار داشت که شانس، قرعه آسان یا نتایج سایر تیمها بتواند جای خالی حمایت مردم را پر کند. شاید این حذف، از نگاه بسیاری، همان بهایی باشد که برای از دست دادن اعتماد و همراهی مردم پرداخت شد
وقتی بخش بزرگی از جامعه با تیم ملی احساس نزدیکی نمیکند، وقتی سرمربی و بسیاری از بازیکنان نتوانستهاند اعتماد و علاقه عمومی را جلب کنند، نباید انتظار داشت که همه چیز فقط با شانس درست شود.
سالها از حضور این کادر فنی میگذرد، اما دستاوردی که بتوان آن را نقطه عطف فوتبال ایران دانست، دیده نمیشود. نه پیشرفتی در سبک بازی، نه نسلی تازه از ستارهها، نه امیدی که هواداران را دوباره پای تیم ملی جمع کند. در عوض، بسیاری معتقدند فوتبال ایران از نظر کیفیت، جسارت و شخصیت، سالها به عقب برگشته است.
جام جهانی ۴۸ تیمی قرار بود بهترین فرصت تاریخ فوتبال ایران برای شکستن طلسم صعود باشد. اگر قرار بود روزی این طلسم شکسته شود، شاید همین دوره بهترین زمان بود. اما وقتی از چنین فرصتی هم استفاده نمیشود، دیگر سخت است همه چیز را به بدشانسی نسبت داد.
شاید بعضیها این حرف را احساسی بدانند، اما در فوتبال بارها دیدهایم که تیمهایی که مردمشان با جان و دل پشتشان ایستادهاند، فراتر از توان فنیشان نتیجه گرفتهاند. در مقابل، تیمی که پیوندش با مردم ضعیف شده باشد، حتی اگر جدول مسابقات هم به نفعش طراحی شود، باز هم چیزی کم خواهد داشت.
این حذف، بیش از آنکه شکست یک تیم باشد، شکست یک نگاه است؛ نگاهی که سالها تصور میکرد بدون بازسازی اعتماد عمومی، بدون پاسخگویی و بدون تغییر، میتواند فقط با امید به شانس و نتایج دیگران موفق شود.
خبر: رادیو اس بی سی استرالیا
Copyright © Radio SBC Australia. All Rights Reserved Seven Broadcasting Corporation
